Elde
Var Hüzün
| Söyleşirdik |
| Evelce biz bu tenhalarda |
| Ziyade gülüşürdük |
| Pır pır yaldızlanırdı kanatları kahkaha
kuşlarının |
| Ne masallar söylenirdi mercan koz nargileler |
| Zamanlar değişti |
| Ayrılık girdi araya |
| Hicrana düştük bugün |
| Ah nerde gençliğimiz |
| Sahilde savruluşlar o başıboş dalgaların |
| Yeri göğü çınlatan tumturaklı gazeller |
| Elde var hüzün |
| |
| O çevrenin fakat çıkar mı akıldan |
| Çarkıfeleklerin renk renk geceye dağılması |
| Sırılsıklam aşık ince saz |
| Kadehlerin mehtaba kaldırılması |
| Adeta düğün |
| Hayat zamanda iz bırakmaz |
| Bir boşluğa düşersin bir boşluktan |
| Birikip yeniden sıçramak için |
| Elde var hüzün |
|
Yukarı
Ayrılık
Sevdaya Dahil
| Açılmış sarmaşık gülleri kokularıyla
baygın |
| En görkemli saatinde yıldız alacasının |
| Gizli bir yılan gibi yuvarlanmış içimde
kader |
| Uzak bir telefonda ağlayan yağmurlu
genç kadın |
| Rüzgar uzak karanlıklara sürmüş yıldızları |
| Mor kıvılcımlar geçiyor dağınık yalnızlığımdan |
| Onu çok arıyorum onu çok arıyorum |
| Her yerimde vücudumun ağır yanık sızıları |
| Bir yerlere yıldırım düşüyorum |
| Ayrılığımızı hissettiğim an demirler
eriyor hırsımdan |
| Ay ışığına batmış karabiber ağaçları
gümüş tozu |
| Gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar
yaseminler unutulmuş |
| Tedirgin gülümser |
| Çünkü ayrılık da sevdaya dahil, çünkü
ayrılanlar hala sevgili |
| |
| Hiç bir anıyı tek başına yaşayamazlar |
| Her an ötekisiyle birlikte herşey onunla
ilgili |
| Telaşlı karanlıkta yumuşak yarasalar |
| Gittikçe genişleyen yakılmış ot kokusu |
| Yıldızlar inanılmayacak bir irilikte |
| Yansımalar tutmuş bütün sahili |
| Çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı
var |
| Öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi
değil |
| Çünkü ayrılıklar da sevdaya dahil |
| Çünkü ayrılanlar hala sevgili |
| |
| Yalnızlık hızla alçalan bulutlar karanlık
bir ağırlık |
| Hava ağır toprak ağır yaprak ağır |
| Su tozları yağıyor üstümüze |
| Özgürlüğümüz yoksa yalnızlığımız mıdır |
| Eflatuna çalar puslu lacivert bir sis
kuşattı ormanı |
| Karanlık çöktü denize |
| Yanlızlık çakmak taşı gibi sert, elmas
gibi keskin |
| Ne yanına dönsen, bir yerin kesilir
fena kan kaybedersin |
| Kapını bir çalan olmadı mı hele elini
bir tutan |
| Bilekleri bembeyaz kuğu boynu parmakları
uzun ve ince |
| Sımsıcak bakışları suç ortağı kaçamak
gülüşleri gizlice |
| Yalnızların en büyük sorunu tek başına
özgürlük ne işe yarayacak |
| Bir türlü çözemedikleri bu ölu bir
gezegenin soğuk tenhalığına |
| Benzemesin diye özgürlük mutlaka paylaşılacak
suç ortağı bir sevgiliyle |
| Sanmıştık ki ikimiz yeryüzünde ancak
birbirimiz için varız |
| İkimiz sanmıştık ki tek kişilik bir
yalnızlığa bile rahatça sığarız |
| Hiç yanılmamışız her an düşüp düşüp
kristal bir bardak gibi |
| Tuz parça kırılsak da hala içimizde
o yanardağ ağzı |
| Hala kıpkızıl gülümseyen sanki ateşten
bir tebessüm zehir zemberek AŞKIMIZ |
|
Yukarı
Ben
Sana Mecburum
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum
Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur?
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun
Sevmek kimi zaman rezilce korkudur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Birkaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu
Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor
Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum sen yoksun
Belki Haziranda mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun
Bütün ıslanmışşın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin
Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin..
Yukarı
Sultaniyegah
Şamdanları donanınca eski zaman sevdalarının
Başlar ay doğarken saltanatı sultaniyegahın
Nemli yumuşaklığı tende denizden gelen ahın
Gizemli kanatları ruhta ölüm karanlığının
Başlar ay doğarken saltanatı sultaniyegahın
Yansıyan yaslı gülüsmelerdir karasevdalı suda
Bülbüller kırılır umutsuzluktan yalnızlık korusunda
Eylem dağılmış, gönül tenha, çalgılar kış uykusunda
Ölümün tartışılmazlığı nihayet anlaşılsa da
Başlar ay doğarken saltanatı sultaniyegahın
Bir başkasının yaşantısıdır dönüp arkamıza baksak
Çünkü yaşadıklarımız başkasının yargısına tutsak
Su yasak, rüzgar yasak, açık kapılar yasak
Belki bu karanlıkta yasakları yasaklasak
Başlar ay doğarken saltanatı sultaniyegahın
2002 - 2008
