Yineli
| Bitti temmuz, yine bitti |
| Kırlangıçlar çekip gitti, yine gitti |
| Kaldık yine kaygularla başbaşa yine
kaldık |
| |
| Yarın yine yapraklar, yarın yine yağmurlar |
| Ardından yine soğuk, ardından yine tipi |
| Yine palto, yine gocuk, yine odun, yine
kömür |
| Yine sövgü karakışa, yine bahara selam |
| |
| Ederler yine tombul, gelirler yine cılız |
| Kiralar yine azgın, kuyruklar yine dilsiz |
| Yine mızmız sıkıntı, yine hep vıdıvıdı |
| Yine hep televizyon, yine hep ortadoğu |
| |
| Uykularda beter yine, uykularda kara
kuru |
| Yine bezgin sabahlar, yine yılgın akşamlar |
| Yine hep dalavera, yine hep o kuruntu |
| Yine umut, yine düş, yine hep bekleroğlu |
| |
| Ama belki kış da güzel |
| Ama belki kar da güzel |
| Ama insan olana |
|
Yukarı
Acılara
Tutunmak
|
Kavuşmak özgürlükse
Özgürdük İkimizde
Elleri çığlık çığlık
Yanyana ikidünya
İkimiz iki dağdan
İki hırçın su gibi
Akıp gelmiştik
Buluşmuştuk bir kavşakta
Unutmuştuk ayrılığı
Yok saymıştık özlemeyi
Şarkımıza dalmıştık
Mutluluk mavi çocuk
Oynardı bahçemizde
Acı çekmek özgürlükse
Özgürüz ikimizde
O yuvasız çalıkuşu
Bense kafeste kanarya
O dolaşmış daldan dala
Savurmuş yüreğini
Ben bölmüşüm yüreğimi
Başkaldıran dizelere
Aramakmış oysa sevmek
Özlemekmiş oysa sevmek
Bulup bulup yitirmekmiş
Düşsel bir oyuncağı
Yalanmış hepsi yalan
Yalanmış hepsi yalan
Sevmek diye birşey vardı
Sevmek diye birşey yokmuş
Acı çektim günlerce
Acı çektim susarak
Şu kısacık konutlukta
Deprem kargaşasında
Yaşadım birkaç bin yıl
Acılara tutunarak
Acı çekmek özgürlükse
Özgürüz ikimizde
Acılardan arta kalan
işte bu bakışlarımış
Kuğu diye gözlerimde
Gün batımı bulutlarmış
Yalanmış hepsi yalan
Yalanmış hepsi yalan
Savrulup gitmek varmış
Ayrı yörüngelerde
|
|
Yukarı
Haziranda
Ölmek Zor
Orhan KEMAL'in güzel anısına...
İşten çıktım
Sokaktayım
Elim yüzüm, üstüm başım gazete...
Sokakta tank paleti
Sokakta düdük sesi
Sokakta tomson
Sokağa çıkmak yasak...
Sokaktayım
Gece leylak ve tomurcuk kokuyor
Yaralı bir şahin olmuş yüreğim
Uy anam anam
Haziranda ölmek zor...
Havada tüy
Havada kuş
Havada kuş soluğu kokusu
Hava leylak ve tomurcuk kokuyor
Ne anlar acılardan güzel haziran
Ne anlar güzel bahar
Kopuk bir kol sokakta çırpınıp durur...
Çalışmışım onbeş saat
Tükenmişim onbeş saat
Acıkmışım, yorulmuşum, uykusamışım
Anama sövmüş patron
Sıkmışım dişlerimi
Islıkla söylemişim umutlarımı
Susarak söylemişim
Sıcak bir ev özlemişim
Sıcak bir yemek
Ve sıcacık bir yatakta unutturan öpücükler
Çıkmışım bir kavgadan vurmuşum sokaklara
Sokakta tank paleti
Sokakta düdük sesi
Sarı sarı yapraklarla birlikte sanki
Dallarda insan iskeletleri...
Asacaklar Aydemir'i
Asacaklar Gürcan'ı
Belki başkalarını
Pis bir ota değmiş gibi sızlıyor genzim
Dökülüyor etlerim, sarı yapraklar gibi...
Asmak neyi kurtarır
Sarı sarı yaprakları kuru dallara?
Yolunmuş yaprakları, kırılmış dallarıyla ne anlatır
bir ağaç
Hani rüzgar, hani kuş
Hani nerede rüzgarlı kuş sesleri...
Asılmak değil sorun
Asılmamak da değil
Kimin kimi astığı
Kimin kimi neden niçin astığı
Budur işte asıl sorun?
Sevdim gelin morunu
Sevdim şiir morunu
Moru sevdim tomurcukta
Moru sevdim memede
Ve öptüğüm dudakta
Ama sevemedim, hayır
İğrendim insanoğlunun
Yağlı ipte sallanan morluğundan...
Neden böyle acılıyım
Neden böyle ağrılı
Neden niçin bu sokaklar böyle boş
Niçin neden bu evler böyle dolu
Sokaklarla solur evler
Sokaklarla atar nabzı kentlerin
Sokaksız kent
Kentsiz ülke
Kahkahanın yanıbaşı gözyaşı...
İşten çıktım
Elim yüzüm, üstüm başım gazete
Karanlıkta açan bir su gibi
Vurdum kendimi caddelere
Hava leylak ve tomurcuk kokusu
Havada kör yoluna
Havada suçsuz günahsız gitme korkusu
Ah desem eriyecek demirleri bu korkuluğun
Oh desem tutuşacak soluğum...
Asmak neyi kurtarır, öldürmek neyi
Yaşatmaktır önemlisi, güzel yaşatmak
Abeceden geçirmek kıracın çekirgesini
Ekmeksiz, yuvasız, hekimsiz bırakmamak...
Ah yavrum, ah güzelim
Canım benim, sevdiceğim, bir tanem
Kısa sürdü bu yolculuk
Neylersin ki sonu yok
Gece leylak ve tomurcuk kokuyor
Uy anam anam
Haziranda ölmek zor...
Nerdeyim ben, nerdeyim ben, nerdeyim
Kimsiniz siz, kimsiniz siz, kimsiniz
Ne söyler bu radyolar
Gazeteler ne yazar
Kim ölmüş uzaklarda
Göçen kim dünyamızdan...
Asmak neyi kurtarır, öldürmek neyi
Yolunmuş yaprakları
Ve kırılmış dallarıyla bir ağaç
Söyler hangi güzelliği?
Kökü burada yüreğimde
Yaprakları uzaklarda bir çınar
Islık çala çala göçtü bir çınar
Göçtü memet diye diye
Şafak vakti bir çınar
Silkeledi kuşlarını, güneşlerini
"Oğlu sana sesleniyorum, işitiyor musun
memet, memet"...
Gece leylak ve tomurcuk kokuyor
Üstüm başım, elim yüzüm gazete
Vurmuşum sokaklara
Vurmuşum sokaklara
Uy anam anam
Haziranda ölmek zor...
Bu acılar, bu ağrılar, bu yürek
Neyi kimden esirgiyor bu buz gibi sokaklar
Bu ağaçlar niçin böyle yapraksız
Bu geceler niçin böyle insansız
Bu insanlar niçin böyle yarınsız
Bu niçinler niçin böyle yanıtsız...
"Uyarına gelirse tepemde bir de çınar demişti
on yıl önce"
Demek ki on yıl sonra
Demek ki sabah sabah
Demek ki "manda gönü"
Demek ki "şile bezi"
Demek ki "yeşil biber"
Bir de Memed'in yüzü
Bir de güzel İstanbul
Bir de "saman sarısı"
Bir de özlem kırmızısı
Demek ki göçtü usta
Kaldı yürek sızısı geride kalanlara...
Yıllar var ki ter içinde
Taşıdım ben bu yükü
Bıraktım acının alkışlarına
3 HAZİRAN 63'ü...
Bir kırmızı gül dalı şimdi uzakta
Bir kırmızı gül dalı iğilmiş üstüne
Yatıyor oralarda
Bir eski gömütlükte yatıyor usta
Bir kırmızı gül dalı iğilmiş üstüne
Okşar yanan alnını
Bir kırmızı gül dalı
Nazım Usta nın...
Gece leylak ve tomurcuk kokuyor
Bir basın işçisiyim
Elim yüzüm, üstüm başım gazete
Geçsem de gölgesinden tankların tomsonların
Şuramda bir çalıkuşu ötüyor
Uy anam anam
Haziranda ölmek zor...
Yukarı
Ağustos
Şiiri
| Ben mısralarımı kerpiç gecelerinden
çekmişim |
| Beş numara lamba kaderi var mısralarımda
benim |
| Deli çizgi gözlerimi kör etmiş, kör
etmiş, kör etmiş |
| Göçmüş kıtalar üstünde kuşlar dönüyor
garipsi |
| Çığlık çığlığa kuşlar dönüyor evcil
ve tedirgin |
| Gök mavisi bir türkü dolanmış yüreciğime |
| Selsele yolculuklar tütüyor gözlerimde,
neyleyim |
| İnsan demişim, kitap yüzlü insanlar
demişim gidemiyorum |
| |
| Kaderim kaderleri demişim güzelim |
| Sen olmasan ben böyle değildim |
| Böyle uysal ve kırılmış değildi şiirlerim |
| Bir yangın sonu yorgunluğu yakıyor avuçlarımı |
| Yüreğim sızlıyor bu roman iyi bitmeyecek |
| |
| Rüzgar gibi ağustos geçti ellerimizden |
| Meyvalar bizi bal renkli günahlara çağırıyorlar |
| Bir yanda yaşanmamış günlerin hırsı |
| Bir yanda boşa geçen gecelerin acısı |
| Malum o dramın en güzel perdesindeydik |
| Ağustos şarap olmuş, kanımıza akmıştı |
| Göçmüş kıtalar üstünde kuşlar gibiydik |
| Her gören didik didik bizi denetliyordu |
| Biz kendi derdimize düşmüştük |
| |
| Orda da akşamlar olacak güzelim |
| Kanlı mendil gibi ağustos akşamları |
| Şu benim çektiklerimi görmeyeceksin |
| Belki yanında başkaları olacak |
| Belki düşlerine bile girmeyeceğim |
| Gün oldu acıların şiirini yaşadım |
| Gün oldu zehir gibi yokluğunu yaşadım |
| Bana sen ne diye duyurdun yalnızlığımı |
| Ne diye gurbet gibi mısralarıma sindin |
| Dokunsan parmaklarıma tutuşacağım |
| |
| Yere batan şehrin tek yalnızıyım |
| Yüzyılın ağrısını anlayarak çekiyorum |
| Ekmeğime barut sinmiş bulanık özgürlükler |
| Tepmişim rahatımı, boynu bükük mutluluğumu |
| Yaşıyorsam erkekçe yaşıyorum |
| |
| Düşün ki coğrafyanın en güzel yerindeyiz |
| En güzel günlerinde gençliğimizin |
| Ölümden ötesini aklım almıyor |
| Beterin beteri var diyenlere inanmıyorum |
| İstesek cenneti kurtarabiliriz |
| Ben bir ışık için tepmişim rahatımı |
| Bu güleç yüzlülerin, bu acı türkülerini |
| Bu yoksul yerleri anlayarak seviyorum |
| Delicesine anlayarak güzelim |
| Yüreğim sızlıyor bu roman iyi bitmeyecek. |
|
Yukarı
Borçlu
| Erik çiçek açmış da bahçenin kıyısında
|
| Sen ona hiç bakmadan geçmişsen oracıktan
|
| Leylek dansa durmuş da bacanın tepesinde
|
| O baharlım laklakını durup dinlememişsen
|
| Şakır şakır bir tren bir gece köprüsünden
|
| Islıkla dalmamışsan gurbet türkülerine
|
| Akasya, mor akasya, ak akasya, sarı
sarı sarkmış da bahar mavilerinden |
| Yaşamak ne güzel şey diye ağlamamışsan
|
| Çocuklar birdirbir oynuyorlar da çöplük
arsada |
| Dikilip yanıbaşlarına göğüs geçirmemişsen
|
| Yanından geçip gitmiş de çilekçinin
arabası |
| Kaçtan veriyorsun hemşerim diye yutkunmamışsan
|
| İskelenin tepesinden türkü döken gurbetçi
gence |
| Varolasın koçum benim diye el sallamamışsan
|
| Bahar dalı gömleğiyle utangaç bir uçurtma
|
| Bu ne şıklık delikanlım diye laf atmamışsan
|
| Ve çapkınca bakmamışsan |
| Göğsü domur domur yeni yetmeye |
| Sesi bambam |
| Sesi ramazan topu |
| Kendini herkül sanan delikanlıyı |
| Yaşıtınmışcasına süzüp selamlamamışsan
|
| Öpmemişsen gözlerine bakıp duran bir
gözleri şenlikliyi |
| Yaşama itmemişsen iter gibi denize |
| Girmemişsen koluna bir yıkılmışın |
| Yalanla da olsa avutmamışsan umutsuzu
|
| Su diyene bir avuç su |
| Bir yaralı parmağa işememişsen |
| Kolay gelsin dememişsen taş kıranlara
|
| Günaydınsız bırakmışsan bahçe bezeyenleri
|
| Eğilip koklamamışsan çitten gülen çiçeği
|
| Bayram bayram donanmamışsan |
| Sevinciyle dostlarının |
| Acısını dostlarının |
| Yüreğinde duymamışsan |
| Kapı kapı dolaşmamışsan iş dilenerek
|
| İşsizliğe düşmemişsen hakkım dedikçe
|
| Ve bayraklı pankartlı yürüyüşlere |
| Halaylı horonlu grev şenliklerine |
| Katılmayı aşk gibi duymamışsan şuranda
|
| Ağrın ağrım |
| Acın acım |
| Dememişsen insan kardeşlerine |
| Ve dilinin en görkemli |
| Ve dilinin bando-davul sövgülerini |
| Sıralayıp sallamamışsan deyyuslar saltanatına
|
| Hangi yaşta olursan ol |
| Kardeşim |
| Kaptırıp gönlünü sevda fırtınasına |
| Evin yolunu şaşırmamışsan |
| Sende iş yok be kardeşim |
| Sen artık hapı yutmuşsun |
| Borçlusun sen ağaçlara kuşlara |
| Borçlusun sen trenlere otobüslere |
| Yağan kara esen yele borçlusun |
| Borçlusun sen herşeye |
| Gözdeki ışıltıya |
| Alındaki çizgiye |
| Eldeki şaşkınlığa |
| Borçlusun herşeye |
| Kardeşim |
| Yaşamın kendisine |
|
Yukarı
Yıllar
Sonra
Seni kimler kaçırdı o güzel yazlarımdan güzelim
Nere gitti tohma deresinde o ishaklı yalnızlığım
Saçlarının uzun uzun o güneşli sarısı
Yüzünün papatya sabahlığı haziranlarımda
Gülüşünün baharlığı susuşunun sonsuzluğu
Nere gitti sende benim olan o sonsuz özlem
Seni kimler kaçırdı o güzel yazlarımdan güzelim
Sen gittin kaba kilimlerde kaldı ayak izlerim
Pırıl pırıl selvilerde görkemli cevizlerde
Asma altı su sesi alacalı güneş sofralarında
Sen gittin inanılmaz öksüzlükler yaşadım
Düştüm çetin yollara türkülere ağıtlara belendim
Saçlarımda bulut oldun alnımda demirparmaklık
Seni kimler kaçırdı o güzel yazlarımdan güzelim
Ben çok çektim güzelim karlı dağlar oldu başım
Sen belki de mutluydun güzel günler geçirdin
Çünkü kaf dağında prensestin soylu bir güzelliktin
Yaklaşılmaz bir varlıktın masallık bir acıydın
Gözgöze geldik birgün bir dağbaşı durağında
Bindik aynı trene kavuştuk yıllar sonra
Seni kimler kaçırdı o güzel yazlarımdan güzelim
Haziranım sarı gülüm yaz güneşim özlemim
Nice nice sular geçti bildin mi köprülerden
Kaç bahar kaç sonbahar kaç çocuk kaç intihar
Nerdesin sen nerdeyim ben ne söylüyor bu çizgiler
Bu aynalar neden böyle yakından bakıyorlar
Neler anlatıyor bu şarkılar uzak geçmişimizden
Seni kimler kaçırıdı o güzel yazlarımdan güzelim
Ağlamak bir dağ gülü bir yanık orman belki
Bir kurumuş çeşme belki bir kimsesiz tutuklu
Uçaklar otobüsler vapurlar telefonlar
Haziranım sarı gülüm yaz güneşim papatyam
Kime giydin o akları kim kaldırdı duvağını
Kim kokladı kim baktı bağrına kim yıllar önce
Seni kimler kaçırdı o güzel yazlarımdan güzelim.
Yukarı
Saldıran
Kör Yoksulluk
Yüzleri Yıkanmamış bu çocukların
Açılmamış gözleri aydınlıklara
Tabanca, zincir, muşta
Bilmemişler bundan başka tanımamışlar...
Ağaç görmüş, yakmışlar
Kanat görmüş, kırmışlar
Şimdi de düşmüşler insan izine
Nerede insan, nerede ışık, vurmuşlar...
Bilmiyorlar ipler kimin elinde
Kim oynatır bu kuklayı bildikleri yok
Cepte mangır, elde silah
Vuruyorlar, yarın için çırpınanları
Vuruyorlar, vurur gibi açlığı
Vuruyorlar, vurur gibi yokluğu
Vuruyorlar kendi kardeşlerini...
Yüzleri yıkanmamış bu çocukların
Açılmamış gözleri aydınlığa...
2002 - 2008
